Kategoriler
Mutsuzluk Senfonisi - Talha Öztürk

Yerli Yerince ve Hep Yerinde

İnsanların hayatlarına sığdıramadığı aşk denen o koskoca şeyi bir gülüşe sığdırabiliyorsunuz yeri gelince. Ne hayatlar mahvoluyor bu uğurda, hiç umursamadan kaptırıyorsunuz kendinizi. İnsan denilen üç günlük yaşamında niye mânâ aramaya çıkar ki zaten? Ne haddimize bizim büyük deryalara meydan okumak? Küçücük kendi hayat teknemizi sürdüremezken cihana meydan okuyoruz. Oysaki o meydan okuduğumuz yerde sesimizi duyurmak bile imkansız yeri gelince. Üç-beş kelimelik hayatlara kitaplara romanlara sığmayacak hayaller sığdırıyoruz. Yeri gelince de bir gülüşü dünyalar kadar değerli yapan aşkı hayal ediyoruz. Ve öylece sessiz sedasız kendi teknemizle okyanuslara meydan okumaktan vazgeçip göçüp gidiyoruz bu ipsiz sapsız dünyadan.

Bir cevap yazın