Kategoriler
Mutsuzluk Senfonisi - Talha Öztürk

Kaybedilmek

Hayata insanlar üzerinden değer yükleyip tutunmak isteyen birinin sonu neden hep kör kuyular olur ki? Kim yoktan yere sönmüş bir hayatı tekrar alevlendirmeye çalışır? Sönmüş bir avuç kül ile hayatında gördüğü en büyük ateşi ortaya çıkaracak gibi düşler kuranlar, zaten baştan kaybetmişlerdir. Onlar için yenilmek bu yarışa girdikleri ilk saniyelerden başlamıştır. Çünkü bu hayatta acımasız olanlar en mutlu olanlardır. Kendileri öyle görmese de onları hayatta tutmasını istedikleri kişilere çöp yığınları gibi yaklaşırlar. Henüz sönmemiş bir közü bir daha asla küllerinden doğma ihtimali bile bırakmadan denize gömerler. Ama her şey onların kendileri için istedikleri mutlulukta gizlidir. Son kez hayata sarılmak için koşarken, tek mutlu olanın kendileri olması onlar için yeterlidir.

Bir cevap yazın