Kategoriler
Mutsuzluk Senfonisi - Talha Öztürk

Hayalim Ve Kırıkları

Bir insan tek sözüyle seni boğan denizlere setler çekebilir mi? İçinde yanan yangına deniz olup çıkan dumanı nefes diye çekebilir mi ruhuna işleyememiş insan? Her daim dertlerin aynı olarak yürüyebilir mi çıkmaz sokağa?
Sorularla insanlığı boğuyorum bir süredir sınırlarını keşfetmeyi beklediğim ama hep altında ezildiğim zihnimde. Korkmadan çöller ilerleyebileceğin kadar cesur hissettirebilir mi sana ufacık bir kalp? Her insan ömrü boyunca zırhlayıp sakladığı kalbinde aynı noktasından mı öpülmeyi bekler? Uzun bir kalp yarası mıdır bu yaşam? Sana ayrılmış ve tekrar karşılaşmayacağın bir dakikalık zamanlar mıdır sevinçlerin, tek ayağı sağlam kırık sandalye misali kalan hayatını hüzne dayayan?
Terk edilmiş bir inşaat gibi yalnızca sessizliğim bazı zamanlar zihnimde. Öylesine güzel hayalleri bünyesinde barındırmış, üzerinde gelecek inşa edilmiş ama hepsi bir olmaz ile kalmış gibi yapayalnızım. Umutları besleyen geleceğe koşarken yanı başında kalakalmışım umudun. Bir tutan olmamış ki elimden geldiğince huzurlu olayım. Her insanın bekledikleri sevgiyken nefret kusmaları kadar acımasızdı hayat. Kaçıyorum her olumsuzluktan, her eleştiriden ve kalp kıran her şeyden. Ölene dek ve acıları gömene dek. Hiç peşimi bırakmayacak hayal kırıklıklarına hayatım boyunca düşman olacağım.

Bir cevap yazın